"گردش - تور لحظه آخری"

تور لحظه آخری استانبول، تور لحظه آخری کیش، تور لحظه آخری گرجستان، تور لحظه آخری ارمنستان، تور اروپا

"گردش - تور لحظه آخری"

تور لحظه آخری استانبول، تور لحظه آخری کیش، تور لحظه آخری گرجستان، تور لحظه آخری ارمنستان، تور اروپا

پست ویژه تور لحظه آخری صربستان 2 آذر 96/ 4 شب از۲٫۲۹۵٫۰۰۰ تومان

پست ویژه تور 24 روزه اروپا نوروز 97/ (فرانسه، آلمان، اتریش، ایتالیا، یونان، ترکیه)

طبقه بندی موضوعی
تور تایلند تور تایلند تور آنکارا تورآنکارا بلیط هواپیما بلیط هواپیما قیمت بلیط قطار مشهد تهران قیمت بلیط قطار مشهد تهران رزرو هتل در مشهد رزرو هتل در مشهد تور ارزان استانبول یشنهادات شگفت انگیزی برایتان داریم تور استانبول تور استانبول تبلیغ متنی جهت اطلاع از تعرفه ها کلیک کنید

Code center

دریافت تور در تلگرام

تنوع اقلیمی و جاذبه های طبیعی تنها عامل شهرت استان گلستان نیست. بلکه، وجود گروه های مختلف مذهبی و قومی همچون رنگین کمانی از هویت ایرانی، این استان را به عنوان « ایران کوچک »، نمایانده است. نمایش جاذبه های فرهنگی به شکل پوشش ها، زبان ها و گویش ها، آداب و رسوم، باورها و…، در کنار جاذبه های چشم نواز طبیعی، باعث برجستگی این استان شده است.

اقوام
در این استان اقوام مختلفی شامل فارس ها (استرآبادی ها، مازندرانی ها، کتولی ها، سیستانی ها و…)، ترکمن ها و سایرقومیت ها (ترک، کرد، بلوچ، قزاق و…)، زندگی می کنند. استان گلستان با توجه به ویژگی های طبیعی، اقلیمی، اقتصادی، سیاسی و اجتماعی در دوره های مختلف، پذیرای اقوام گوناگونی بوده که به این استان مهاجرت کرده اند.
دین و مذهب
اکثریت جمعیت استان، اهل تشیع و اقلیتی را اهل تسنن تشکیل می دهند. همچنین گروه اندکی پیرو سایر ادیان و فرق می باشند.
اهل تشیع را گرو ههای فارس، سیستانی، ترک، کرد و…، و اهل تسنن را نیز گرو ههای ترکمن، بلوچ و قزاق تشکیل می دهند.
زبان و گویش
مردم استان به گویش ها و زبان های مختلفی صحبت می کنند.از جمله به گویش های استرآبادی، مازندرانی، کتولی، سیستانی، شاهرودی،خراسانی و… و زبان های ترکمنی، ترکی، بلوچی و…، می توان اشاره کرد.
ادبیات شفاهی و فولکلور
استان گلستان با داشتن تاریخ کهن پنج هزار ساله و برخورداری ازتنوع قومی و فرهنگی، همچون رنگین کمانی در ایران زمین می درخشد. این ویژگی، آداب و رسوم مختلفی را برای آنان به ارمغان داشته است؛ با توجه به شرایط ساختار درحال گذار کشور و استان (سنتی به صنعتی شدن)، برخی از باورها و رفتارها در حال فراموشی است.

ماه مبارک رمضان و عید فطر
یکی از آدابی که ازگذشتگان در بین مردم استان گلستان رایج بوده است، بیدار کردن همسای هها و اهل محل، هنگام سحر و مدتی قبل از اذان صبح بود، تا خواب نمانند و برای صرف غذای سحری آماده شوند. در قدیم فردی ظرفی حلبی را در دست م یگرفت و بر آن می کوبید و در کوچ هها م یگردید و با ابیاتی موزون، «سحرخوانی» می کرد و از این طریق مردم را از خواب بیدار می کرد. همچنین شلیک کردن تفنگ و نیز شلیک کردن گلوله توپ از سوی پادگان گرگان از دیگر شیو ههای بیدار کردن روز هداران هنگام سحر بود. اما اکنون قرائت قرآن، دعا و مناجات همراه با آیین های مذهبی خاص، باورها و اعتقادات عامیانه، همراه با پخت آش محلی و نان سنتی جلوهٔ خاصی در این ماه دارد. در نخستین ساعات صبح روز عید فطر، مردم به مساجد خصوصاً مصلی ها و مسجد جامع م یروند تا در نماز جماعت عید فطر شرکت نمایند. نمازگزاران پس از پرداخت فطریه به دیدار هم می روند. پختن نان محلی همراه با حلوای برنجی، آردی و گردویی در عید فطر و توزیع آن برای همسایگان و نزدیکان، یکی دیگر از رسم هایی است که در بین مردم منطقه هنوز متداول است.
عید غدیر خم: شیعیان استان گلستان با شور و شکوه خاصی، این روز را جشن می گیرند. دیدار سادات، یکی از برنامه های این عید می باشد. خانواده های سادات در منزل خود جشنی برپا نموده و با شیرینی، میوه و چای از مدعوین پذیرایی نموده و همچنین سکه ای جهت تبرک به مهمانان هدیه می دهند.
عید باستانی نوروز: یکی از رسم های دیرینه در برخی از نواحی این استان، استقبال با شکوه از عید نوروز و آیین های مربوط به آن می باشد. نمونه ای از این مراسم، موسیقی نوروزی، نوروز خوانی، میرنوروزی، خانه تکانی، سفیدگری، حمام عیدی، چهارشنبه سوری و قاشق زنی، دعا گری، دادن خیرات برای اموات یا مراسم ختم آخر سال، حضور بر مزار در آخرین پنجشنبه سال، عرفه، کوزه اندازی و زالو اندازی، تهیهٔ خوراکی ها و شیرینی ها و شکلات های عید نوروز، فال گوش، تحویل سال، عید دیدنی، بازی های نوروزی، سیزده بدر و … را می توان نام برد.
ماه محرم: در این ماه، همه شهرها و روستاهای استان گلستان در غم و ماتم فرو رفته و اقشار جامعه با پوشیدن لباس مشکی و آویز کردن پرچم سیاه برسر در خانه و مکان کسب، سر در مساجد و حسینیه ها خود را در ایام سوگواری سهیم می دانند. اقوام مختلف استان (استرآبادی، کتولی، مازندرانی، سیستانی، شاهرودی، کاشمری و نیشابوری، ترک و…)، طبق آداب و رسوم خود به عزاداری می پردازند که از جمله مراسم عمدهٔ آنها روضه خوانی، توزیع نذورات، تعزیه و شبیه خوانی و راه اندازی دسته های سینه زنی و زنجیرزنی است. پرشورترین مراسم این ماه، از یکم تا دهم محرم به ویژه در روز نهم و دهم و اربعین امام حسین و یارانش است، که با برگزاری مراسم سینه زنی و زنجیرزنی، عَلَم گردانی و تعزیه خوانی، واقعهٔ خونین کربلا زنده نگه داشته می شود.همچنین نذورات محرم با اشکال گوناگون همچون نذر قربانی کردن گوسفند هنگام ورود علم، نذر قربانی کردن گوسفند در روز عاشورا و تحویل به مسجد و یا تکیه محل جهت استفاده در غذای حسینی، همیاری در خرج و مخارج ایام محرم به صورت پول نقد یا اجناس که متداول ترین آن برنج و گوشت است، می باشد. اهل سنت استان احترام خاصی در این ایام برای نوه پیامبر اعظم ، حضرت سید الشهدا، قائل هستند و در روز عاشورا و اربعین با برگزاری مراسم و شرکت در آن، با این واقعه مذهبی و تاریخی احساس همدلی می نمایند.

ورزش های بومی و محلی
بررسی سابقه ورزش های بومی در این استان نشان می دهد که بازی های بی شماری متأثر از خرده فرهنگ های قومی وجود داشته است.که هر یک از این بازی ها دارای اهداف، آثار و نتایج روانی، اجتماعی، جسمی و حرکتی و… مطلوبی بوده اند. بر اساس مطالعات موجود برخی از این بازی ها عبارت اند از: اسب دوانی، رقص خنجر، کشتی باشال، تَش و اَو، چلیک چلیک، هفت سنگ، چولنگ بازی، پاچوجنگی، کلاه بازی، پاره پاره، تنه به تنه، پاچو با توپ، کبدی، وسطی، خط و نشان، بالا بلندی، بُرده بُرده، لی لی، تیله بازی (گاله بازی، تک بازی) توپ کش، گرگ بازی، چوب بازی و….
صنایع دستی
صنایع دستی هرچند با گذشت زمان و تغییر در سبک زندگی، بخش هایی از آن به فراموشی سپرده شده، ولی هنوز حیات پررنگی دارد. پیشینه صنایع دستی در جلگه گرگان به قرن ها می رسد. هنر سفال و آبگینه سالیان سال آتش کوره ها را گرم نگه می داشت. دورهٔ تاریخی سفال جرجان، از دورهٔ ساسانی آغاز می شود و در دوره صفوی به پایان می رسد. در قرون اولیهٔ اسلامی (قرن سوم تا ششم هجری)، علاوه بر سفال، شیشه هم ارمغان دستان جرجانی ها بوده است؛ که آوازه جهانی دارد. جدا از سفال و شیشه که دیگر به فراموشی سپرده شده اند، صنایع دستی فعلی استان عبارت اند از: فرش ترکمنی، قالیچه، قارچین، گلیم، نمدبافی، گل دوزی، سوزن دوزی، ابریشم دوزی بر پارچه، زیور آلات ترکمنی، ساختن آلات موسیقی، سبدبافی، ریسندگی و بافندگی الیاف، پارچه بافی و تولید وسایل چوبی است.

موسیقی
موسیقی محلی استان گلستان در بین اقوام گوناگون ساکن رواج دارد.در این میان موسیقی ترکمنی، کتولی، استرآبادی و تبری
از جایگاه برجسته ای برخوردار بوده که به اختصار بدان می پردازیم.
ترانه های محلی: دو بیتی های تبری گلستان، در فضای ساده و بی آلایش روستایی و به دور از پیرایه های تحمیلی می باشد؛ و بیشتر برآمده از فضای محیط زندگی، عشق و دلدادگی،غم ها و شادی ها، حوزه های مرتبط با کارکشاورزی و فعالیت دام و نظایر این ها است. از جمله موضوعاتی که در این ترانه ها به چشم می خورد سخن از خدا، امامان و اماکن مذهبی، گالشی و چوپانی، شالیزار، مزرعهٔ پنبه، غربت،انتظار،نامه نویسی به یار، نوازش، قهر و نارضایتی، دعا، وضو، زیارت، پند و اندرز، ظلم ستیزی، بی مهری زمانه و اسامی برخی زنان، اماکن و… بوده است. اشعاری که در استرآباد در مراسم شادی مثل عقد، عروسی و…، خوانده می شدند. با کف زدن های پی در پی همراه بود. به عنوان مثال شادیانه عروسی:
نون و پنیر آوُردیم                 دُختَِرتان رِ بُردیم
عاروس سفید بخت بشِه      سُوار بر تخت بشِه

پوشاک: در این استان با توجه به ویژگی های قومی و فرهنگی، لباس های مختلفی رایج بوده است. مردم کتول دارای پوشاک و البسه محلی مخصوص خود که از قدیم الایام از آن استفاده می کردند و امروزه در برخی روستاها و یا در برخی مراسم ها از آنها استفاده می نمایند. نواربافی کتول از جمله هنرهایی است که زنان هنرمند این منطقه در تهیهٔ پوشاک سنتی به آن می پردازند، که طی این فرآیند، سرآستین ها، دور یقه، چاک پهلو و جلوی لباس، سجاف پوشاک و غیره را تزیین می کنند.
زنان در بندرگز، جومه و چرخی شلوار و مردان جومه یقه کج و شلوار سیاه بر تن می کردند. نوع سرپوش ها، تن پوش ها و پاپوش های زنانه و مردانه نیز متأثر از شرایط محیطی و فرهنگی متفاوت بود. مردم ساکن در شهرستان های مینودشت و آزادشهر و رامیان در فرهنگ بومی خود دارای البسه و پوشاک مخصوص می باشند.مواد اولیه در تهیه لباس در این منطقه، پارچه های ابریشمی است. به دلیل وجود پتانسیل موجود که همانا نوغان داری و ابریشم بافی است، ساکنین مبادرت به تولید البسه ابریشمی می کنند.تا چند دههٔ اخیر (حدود سال 1340 ه. ش)، پارچه های ابریشمی در این منطقه بسیار مورد استفاده قرار می گرفت، ولی با ورود پارچه های نخی و ارزان قیمت، پوشاک محلی از رونق افتاد. در مینودشت و رامیان بیشتر در مراسم تولد، ازدواج، و فوت از پوشاک محلی خود استفاده می کنند.


نظرات  (۳)

خوب بود اما مورد استفاده من قرار نگرفت
عالی بود به چیزی که می خواستم رسیدم
خوب بود یعنی میشه گفت عالی ولی یک عیبی که داشت این بود که خیلی خلاصه نبود