تور لحظه آخری، تور لحظه آخری استانبول، تور ارزان، تور تایلند، تور کیش، تور دبی

تور های لحظه آخری | تور لحظه آخری گرجستان،تور لحظه آخری استانبول، تور دبی، تور لحظه آخری کیش، تور اروپا، تور های ارزان قیمت

تور لحظه آخری، تور لحظه آخری استانبول، تور ارزان، تور تایلند، تور کیش، تور دبی

تور های لحظه آخری | تور لحظه آخری گرجستان،تور لحظه آخری استانبول، تور دبی، تور لحظه آخری کیش، تور اروپا، تور های ارزان قیمت

پست ویژه تور 5 روزه گیلان - اردبیل: آستارا، اردبیل، سرعین، ، تالش، رشت

پست ویژه تور شمال (گیلان - اردبیل) 5 روزه

طبقه بندی موضوعی
تور استانبول تور استانبول بلیط هواپیما ارزان بلیط هواپیما دانلود آهنگ دانلود آهنگ جدید متن آهنگ بزرگترین آرشیو متن آهنگ های فارسی دانلود آهنگ جدید دانلود آهنگ تبلیغ متنی جهت اطلاع از تعرفه ها کلیک کنید

Code center

دریافت تور در تلگرام

۲۸ مطلب با موضوع «شاخه های اصلی :: هنر» ثبت شده است

آداب و رسوم مردم استان مرکزی

آداب و رسوم مردم استان مرکزی

مردم استان مرکزی با تکیه بر عناصر فرهنگ شامل ارزش ها، هنجارها، نهادها و آداب و رسوم سعی کرده اند از یک سو با انتقال فرهنگ به نسل جدید، موجب تقویت هویت ملی و محلی خود شوند و از سوی دیگر در ارتباط با فرهنگ های دیگر و بهره گیری از آموزه های دینی، سعی در بازسازی و تغییر فرهنگ خود کنند. فرهنگ عامهٔ مردم که جنبهٔ شفاهی آن بر جنبهٔ مکتوبش غالب است، سینه به سینه نقل می شود و به آیندگان منتقل می گردد. در مبحث فرهنگ استان به باورهای عامیانه، افسانه ها، ضرب المثل ها، ترانه ها، شیوهٔ غذا خوردن و لباس پوشیدن و برگزاری مراسم ها پرداخته می شود.

فرهنگ مردم مازندران

زبان، گویش و لهجۀ مردم مازندران
گویش طبری (مازندرانی) که از گویش های کهن ایران است، زمانی متعلق به یکی از حوزه های پربار زبانی کرانه های جنوبی دریای خزر و بخش گسترده ای از شمال ایران بوده است. این گویش به علت تغییرات آوایی به وجود آمده در برخی از واژه ها، به لهجه های گوناگون تبدیل شده است.

استان آذربایجان شرقی
آذربایجان در قدیم جزء سرزمین ماد و در دوره اقتدار هخامنشیان جزء امپراتوری هخامنشی بود. در زمان اسکندر مقدونی، والی ایرانی آن آتورپات ( کسی که آتش نگهبان اوست)، آتوراتکان خوانده می‌شد و همین اسم است که بعدها به صورت‌های آذربایگان و آذربایجان درآمده است. وی در زمان حمله اسکندر به ایران، استقلال خویش را اعلام کرد (328 قبل از میلاد) و بدین سان سرزمین خود یعنی ماد کوچک را محفوظ داشت. سپس آذربایجان شهر شیز، در جنوب شرقی دریاچه ارومیه بود که معبد بسیار معتبری داشت.

مختصری درباره ابوالقاسم فردوسی
 حکیم ابوالقاسم حسن بن اسحق بن شرفشاه فردوسی، احیاکنندۀ زبان  و ملیت  ایرانی در حدود 329 هجری در قریه «باژ» طوس به دنیا آمد. فردوسی از طبقۀ دهقانان بود و به خط و اثار نژادی و باستانی ایران علاقه وافر داشت  و بنابرهمین علاقه در حدود سال 370 هجری به نظم شاهنامه پرداخت و پس از سی وپنج سال رنج و زحمت و صرف عمر و مال، نظم شاهنامه را به پایان برد. شاهنامه فردوسی در حدود 60 هزار بیت شعر شعر دارد بزرگترین حماسل ملی اییران است. وی در سال 411 هجری چشم از جهان فروبست. و درباغی که ملک خود او بود، ذفن شد  و اکنون ارامگاهش در همانجا است.

آداب و رسوم مردم استان

اقوام و طوایفی که در ایران زندگی می کنند، در عین تنوع آداب و رسوم، دارای وحدت، انسجام و یکپارچگی هستند. هر یک از این اقوام ضمن متجلّی کردن هنر، فرهنگ و تمدن این سرزمین، ویژگی های خاص خود را دارند که آنها را از دیگران متمایز کرده و به آنان هویت خاصی بخشیده است. فرهنگ قوم لر یکی از بارزترین و اصیل ترین بخش ها از گنجینهٔ فرهنگ ایرانی به شمار می رود. مردم لرستان در مناطق مختلف به لحاظ گویش، شرایط جغرافیایی و دیگر شرایط، خصوصیات فرهنگی خاص خود را یافته اند. لرستان از نظر دیرینه شناسی و پژوهش های باستان شناسی، یکی از کهن ترین پایگاه های زیستی و آفرین ش های فرهنگی در جهان است و آثاری که از عصر پارینه سنگی تا دورهٔ نوسنگی به دست آمده است. گواه این امر می باشد.


زبان و گویش های مردم گیلان

گویش اصلی مردم گیلان، « گیلکی » است و گویش های دیگری نیز در بعضی از مناطق گیلان وجود دارد. در نواحی غربی و شمال غربی گیلان که تالش نشین است، گویش« تالشی » و در مناطق کوهستانی گیلان، گویش « دیلمی » رایج است. در برخی مناطق آستارا، تالش و رودبار زبان « ترکی » هم متداول است. گیلکی ١: گیلکی از گویش های ایرانی است که در قسمت گیلان و دیلمستان متداول بوده و هنوز مردم استان گیلان آن را در گفتار به عنوان زبان مادری خود به کار می برند. گیلکی مشتمل بر دو گویش متمایز در دو ناحیهٔ غربی و شرقی است (بیه پس، بیه پیش) . یکی گویش رایج در رشت، بندرانزلی، لشت نشا، صومعه سرا و کوچصفهان و دیگر، گویشی که در لاهیجان ، لنگرود و رودسر متداول است.


آداب و رسوم مردم استان

زبان و گویش

اولین گروه ساکن در منطقهٔ کهگیلویه و بویراحمد عیلامیانی بودند که زبانشان اترانی بود. امّا با تسلط اقوام آریایی پارسی در این منطقه ، پارسی قدیم زبان رسمی آن شد. در دورهٔ ساسانی زبان پهلوی رایج شد و با گذشت چندین هزار سال، هنوز مردم این استان به زبان قدیم پارسی پهلوی وفادار مانده و به گویش لری تکلم می کنند. البته درصد اندکی از مردم استان که عموماً هم در شهرستان گچساران ساکن اند به زبان ترکی صحبت می کنند.

آداب و رسوم مردم استان کرمان

استان کرمان، محل سکونت مردمی با عقاید مختلف دینی و مذهبی است که هر کدام از آنها آیین و مراسم خاصی دارند. کرمان، همچنین محل کوچ و زیست ایلات مختلف عشایری است که فرهنگ آنها با فرهنگ شهری اختلاف اساسی دارد. به طور کلی، فرهنگ منطقهٔ کرمان بر بنیاد دو عامل شکل گرفته است. از یک سو شرایط طبیعی و از سوی دیگر تاریخ پرفراز و نشیب این منطقه است که در مجموع به عادت قناعت و صبوری مردم منجر شده است. این همه بدین معناست که فرهنگ استان کرمان از ترکیب جوامع شهری، روستایی و عشایری و همچنین متأثر از جریانات تاریخی و آیین های مذهبی بوده و همین عوامل باعث پیدایش خرده فرهنگ هایی در سطح استان پهناور کرمان شده است.


کردستان


کردستان، یا سرزمین کردها، منطقه‌ای استراتژیک در قلب جغرافیایی خاورمیانه است. امروزه این منطقه مناطق مهمی از ترکیه، ایران، عراق و سوریه را در بر می‌گیرد. کردستان را اغلب دانشوران منطقهٔ با اکثریت قومی کرد تعریف می‌کنند. هم‌زمان با روی کار آمدن ترکمن‌های سلجوقی (۵۱۱ ق.) و پادشاهی سلطان سنجر برای اولین بار ایالتی به نام کردستان در محدوده ایالت جبال (کوهستان) ایران تأسیس گردید.در ۱۵۱۴ م کردستان بین ایران و عثمانی تقسیم شد. چهار قرن بعدتر، فرانسه و بریتانیا مرزهای سیاسی را با تقسیم کردستان عثمانی به سه بخش دوباره تغییر دادند. این منطقه حدوداً ۱۹۰،۰۰۰ مایل مربع مساحت دارد و ترکیب آن بدین شکل است: ترکیه (۴۳ درصد)، ایران (۳۱ درصد)، عراق (۱۸ درصد)، سوریه (۶ درصد)، اتحاد شوروی سابق (۲ درصد).

قم

قُمْ  (پارسی میانه: کُنب ) از کلان‌شهرهای ایران است که در ۱۲۵ کیلومتری جنوب تهران پایتخت ایران واقع شده‌است. این شهر در کنار رودخانه‌ی قمرود و در دشت قم قرار دارد. شهر قم مرکز استان قم و نیز مرکز شهرستان قم می‌باشد. این شهر مدفن فاطمه معصومه دختر موسی بن جعفر، پیشوای هفتم شیعه و به طور سنتی محل اقامت بسیاری از روحانیون بلندپایه‌ی شیعه بوده و بزرگ‌ترین حوزه علمیه‌ی ایران و مرکز مدیریت حوزه‌های علمیه‌ی ایران در این شهر قرار دارد. دبیرخانه‌ی مجلس خبرگان رهبری ایران نیز در این شهر واقع‌است. قیام‌ها و شورش‌های پیاپی مردم قم باعث شده تا این شهر در طول تاریخ بارها توسط حاکمان و فرمانروایان ویران شده و از نو آباد شود. این شهر در یک ناحیه‌ی حساس در ایران واقع شده است، زیرا از یک سو رابط بین استان‌های صنعتی ایران و تهران و از سویی دیگر رابط کلیه‌ی استان‌ها و شهرهای جنوبی ایران با استان‌ها و شهرهای شمالی است. این اهمیت منحصر به حاضر نیست و در گذشته نیز قم به دلیل قرار گرفتن در مسیر راه ابریشم دارای اهمیت ارتباطی بوده است. سرشماری سال ۱۳۹۰ مرکز آمار ایران عدد ۱،۰۷۴،۰۳۶ نفر جمعیت را برای قم را نشان می‌دهد. با این جمعیت قم در رتبه هشتمین شهر پرجمعیت ایران قرار می‌گیرد. به شهر قم لقب‌های فراوانی نسبت داده می‌شود اما لقب رسمی و مورد استفاده در رسانه‌ها و همینطور شهرداری قم "پایتخت مذهبی ایران و قطب فرهنگی" است. از قم با عناوینی چون: حرم اهل بیت، شهر علم، پایتخت علمی و فرهنگی ایران، پایتخت جهان تشیع، مرکز تجمع اقوام مختلف ایران، ارزان ترین شهر ایران، شهر سوهان، شهر شیرینی، شهر قمنبیت (Ghomnobit) (کلم محلی که در قم کشت می‌شود)، آشیانه آل محمد، مدینه المومنین، استراحتگاه مومنین، دارالموحدین، شهر آخوندها، شهر عربها، شهر موتورسیکلت‌ها و شهر کریمه‌ی اهل بیت یاد می‌کنند. قم به عنوان پایتخت فرش ابریشمی ایران و جهان، پایتخت کامپیوتری ایران، پایتخت اینترنتی جهان شیعه و پایتخت دوم ادبیات کودک و نوجوان ایران، قطب تولید موتورسیکلت در ایران، قطب تولید نرم افزارهای علوم اسلامی، یکی از سه قطب تولید کیف و کفش در ایران، دومین قطب انتشار کتاب پس از تهران و بزرگ ترین قطب انتشار کتاب های دینی در خاورمیانهنیز شناخته می‌شود. اهمیت زیارتی شهر قم در درجه نخست مربوط به مرقد فاطمه معصومه دختر موسی بن جعفر، پیشوای هفتم شیعیان بوده، و سپس به دلیل وجود مزارهای متعدد علویان و نوادگان امامان و همینطور مسجد جمکران است. این شهر پس از مشهد دومین شهر زیارتی ایران است. جداشدن عتبات عالیات از ایران و پیوستن آن به امپراتوری عثمانی از یک سو و دور بودن مشهد از نواحی مرکزی ایران باعث شده که قم از دوره صفویه به بعد پذیرای زائران بیش تری باشد.


بقیه در ادامه مطلب