تور لحظه آخری، تور لحظه آخری استانبول، تور ارزان، تور تایلند، تور کیش، تور دبی

تور های لحظه آخری | تور لحظه آخری گرجستان،تور لحظه آخری استانبول، تور دبی، تور لحظه آخری کیش، تور اروپا، تور های ارزان قیمت

تور لحظه آخری، تور لحظه آخری استانبول، تور ارزان، تور تایلند، تور کیش، تور دبی

تور های لحظه آخری | تور لحظه آخری گرجستان،تور لحظه آخری استانبول، تور دبی، تور لحظه آخری کیش، تور اروپا، تور های ارزان قیمت

پست ویژه تور 5 روزه گیلان - اردبیل: آستارا، اردبیل، سرعین، ، تالش، رشت

پست ویژه تور شمال (گیلان - اردبیل) 5 روزه

طبقه بندی موضوعی
تور استانبول تور استانبول بلیط هواپیما ارزان بلیط هواپیما دانلود آهنگ دانلود آهنگ جدید متن آهنگ بزرگترین آرشیو متن آهنگ های فارسی دانلود آهنگ جدید دانلود آهنگ تبلیغ متنی جهت اطلاع از تعرفه ها کلیک کنید

Code center

دریافت تور در تلگرام

۴۶ مطلب با موضوع «شاخه های اصلی :: فرهنگ» ثبت شده است

ویژگی های فرهنگی استان یزد

آداب و رسوم مردم استان

زبان و گویش های مردم یزد
گویش یکی از جنبه های مهم فرهنگی و بهترین نمودار چگونگی نظام اجتماعی یک کشور است. بررسی گویش ها با دیدی پژوهشی و زبان شناختی افزون بر نگهداری این میراث گران بها ما را در شناخت کهن واژه های فراموش شده و احیای دوبارهٔ آن ها به منظور توانمندسازی نظام واژگانی زبان پارسی یاری می رساند.
مردم یزد به زبان فارسی رایج با پاره ای ویژگی های گویشی سخن می گویند و بسیاری از واژه ها و ترکیبات زیبای فارسی را در گویش خود حفظ کرده اند. در استان یزد برخی ویژگی های گویشی میان شهرستان های مختلف محسوس است. معتقدان به آیین زرتشتی در میان خود هنوز به زبان نیاکانشان سخن می گویند و به ویژه مراسم مذهبی خود را با این زبان انجام می دهند. گویش یزدی بخشی از پارسی دری (پارسی خالص و اولیهٔ ایرانیان) است.
ممکن است گمان کنیم که نیازی به دانستن گویش های بومی و محلی نداریم، اما همین واژگان پشتوانهٔ معنوی و همیشگی برای زبان و فرهنگ پارسی است و می توان از آن در غنا بخشیدن به زبان پارسی در هر زمان بهره برد. شایسته است که این گنجینهٔ گرانبها که نشانه ای از ریشه دار بودن یک ملت است و از گذشته های دور پس از گذراندن رخدادهای خوب و بد روزگاران به دست ما رسیده است هرچه بیشتر و بهتر نگهداری کنیم و آن را به دست آیندگان بسپاریم.

عواملی چون پیشه، شیوهٔ زندگی و اشیا، آیین و نوع مذهب، وضع اقتصادی، اقلیم و آب و هوا، در شکل گیری گویش ها نقش زیادی دارد. برای نمونه در محلهٔ خرمشاه که بیشتر افراد معمار بوده اند، واژگان ویژه ای که معماران و بناها به کار می برده اند، بیشتر مورد استفاده قرار می گرفته است، ولی در محلهٔ فهادان که بیشتر افراد به نساجی و شعر بافی می پرداختند، بیشتر از واژگان مربوط به این پیشه استفاده می شده است. در بافت سنتی یزد هنوز به پاسداشت گویش های گذشته از واژگان یزدی که ریشه در زبان پارسی کهن ایرانی دارد، استفاده می شود.

آیین های سوگواری
مراسم سوگواری در ماه محرم و صفر: مراسم ماه محرم و صفر در استان با شکوه خاصی برگزار می گردد؛ به طوری که هیچ محله ای نیست که در آن مراسم روضه خوانی برگزار نشود. بیشتر مردم با لباس سیاه در محافل تکایا و حسینیه ها شرکت نموده و به سینه زنی و عزاداری می پردازند. گرامیداشت این روزها حتی در بین زرتشتیان هم دیده می شود. 

در برخی تکایا و حسینیه ها پیش از آغاز روضه خوانی چاووش خوانان مرثیه سرایی و شنوندگان را آمادهٔ عزاداری می کنند. در روزهای تاسوعا و عاشورا آش گندم نذری پخته می شود. دههٔ محرم با مراسم شام غریبان در شب عاشورا به پایان می رسد. مردم در این شب بیشتر در حسینیه ها گرد هم می آیند و به یاد تنهایی شهدای کربلا با شمع روشن، زمزمه می نمایند: «شام غریبان حسین (ع) امشب است امشب است و … »

مراسم نخل برداری در یزد

مراسم نخل برداری: از آیین های مذهبی دیگر یزد نخل برداری است. مردم یزد نخل را نماد تابوت سرور شهیدان حسین بن علی (ع) و یاران وفادارش می دانند. نخل اسکلت عظیمی از جنس چوب است که مانند درخت سرو است. سرو در فرهنگ عامه نشانهٔ جاودانگی، جوانمردی و آزادگی است که از ویژگی های پیشوای شیعیان است. نخل را با پارچه ای شمشیر بندان می کنند. چند آیینهٔ قدی، منگوله ها، دستمال های ابریشمی رنگی هم بر آن جای می گیرند. بر تارک نخل جقه های فلزی (پر پرندگان) می گذارند. در داخل نخل هم زنگی آویزان که با به صدا در آوردن آن خبر برپایی نخل از روی زمین و حرکت آن به دور میدان حسینیه اعلام می شود. هنگام گذاشتن نخل روی زمین نیز، دوباره زنگ به صدا در می آید و با صدای آن با هم یا حسین می گویند و نخل را بلند می کنند. با هدایت سیدی از اهل محل، روی نخل ایستاده، آن را دور میدان یا حسینیه می چرخانند. افرادی که برای شرکت در نخل برداری زیر نخل می روند، همه پا برهنه اند و شمارشان به بزرگی و کوچکی و وزن نخل بستگی دارد. نمونه هایی از نخل های شهر یزد در: میدان امیرچخماق، میدان بعثت، حسینیهٔ چهارمنار ، فهادان، میدان وقت الساعت و حسینیهٔ شاه ابوالقاسم قرار دارد.

مراسم کُتَل بستن: در یزد به اسب زین کرده ای که به گونه ای ویژه آراسته شده و پیشاپیش دستهٔ عزاداری حرکت می کند، کُتَل می گویند. گاهی به گردن این اسب چند شال ترمه یا ابریشمی به رنگ های سبز و سرخ آویزان می کنند و سر و صورت حیوان را با چند قطعه آیینهٔ کوچک، نگین، قرآن و… آذین می بندند و گاهی هم پارچهٔ سفید خون آلودی را بر پشت حیوان کشیده و چند قطعه چوب رنگ شدهٔ قرمز به نشانهٔ تیر و پیکان در پارچه فرو می برند. همچنین کبوتر خونی زنده ای را نیز بر پشت اسب می گذارند. افسار این اسب یا کتل همواره در دست محافظ آن است و جلوی دستهٔ سینه زنی حرکت کرده و پی درپی سر و صورت حیوان را نوازش می کند. این حرکت نمادین را اسب و کُتَل می نامند.

پیوند معماری با فرهنگ مردم یزد

کوچۀ آشتی کنان: به کوچه های تنگ و باریک بافت قدیم شهر که معمولاً دو نفر به دشواری از کنار هم می گذرند، کوچهٔ آشتی کنان گفته می شود. نَقل شیرینی است که در روزگاران گذشته دو نفر که با هم قهر بودند، اتفاقی در یک زمان و از دو جهت مخالف گذرشان به یکی از همین کوچه ها افتاد، آن دو وقتی به یکدیگر رسیدند. به یک طرف کج شدند تا از کنار هم بگذرند، ولی رو در روی هم میان کوچه گیر کردند. از این رخداد کم کم خنده بر لبان دو طرف آمد و در پی آن کینه ها را از دل شستند و با هم آشتی کردند.
ساباط: ساباط راهرو و دالان سقف داری است که در مسیر کوچه ها و معابر ساخته می شد. معماران یزدی در ساخت کوچه ها هم با توجه به نیازها و شرایط اقلیمی  فرهنگی مردم ویژگی های ارزنده ای را در نظر داشته اند.

از علل ساخت ساباط

  • وجود اقلیم گرم
  • وجود امنیت کوچه ها
  • ارتباط بین خانه ها از طریق پشت بام  

دربند: در برخی از کوچه های بن بست که دارای ساباط است، در بخش ورودی کوچه دری گذاشته می شده است. به این گونه فضاها که برای افزایش امنیت ساکنان کوچه مؤثر بوده دربند می گویند.

جشن ها و اعیاد
جشن نوروز باستانی: چیدن سفرهٔ هفت سین یکی از پایه های اصلی عید نوروز در یزد است. از روزهای آغازین اسفند ماه، خانه تکانی انجام می شود. تمیز کردن خانه و شستن تمام وسایل از اعتقادات مردم این سرزمین و نشان از دگرگونی اساسی در زندگی است. چیدن سفرهٔ هفت سین یکی از پایه های این جشن باستانی است. در این سفره نمادهای سبزی، آب، ماهی و… و همچنین نمادهای مذهبی نیز دیده می شود. هنگام تحویل سال افراد خانواده دور سفرهٔ هفت سین می نشینند و بزرگ خانواده دعای تحویل سال را می خواند. بعد از نو شدن سال کوچک ترها به دیدن بزرگ ترها می روند و با شادباش سال نو از آن ها عیدی می گیرند، دید و بازدید عید هم تا سیزده فروردین ادامه می یابد.
اعیاد مذهبی: در یزد عید غدیر، عید قربان، عید فطر، میلاد پیامبر، نیمهٔ شعبان و … بسیار باشکوه برگزار می شود. پس از نماز عید به دید و بازدید هم می روند، شیرینی، شیر، شکلات، شربت و… توزیع می شود. یزدی ها عید غدیر را عید سادات نیز می نامند و به دیدار سادات می روند.

جشن های زرتشتیان

 جشن های زرتشتیان یزد بیشتر همان جشن های ایران باستان است، که تا کنون به یادگار مانده اند. جشن نوروز، جشن زاد روز اشو زرتشت پیامبر، جشن فروردین گان، جشن مهرگان و جشن سده، از این دسته اند که در فصول مختلف سال برگزار می شود.

جشن مهرگان: گویند جشن مهرگان به مناسبت پیروزی ایرانیان بر ضحاک (اژیدهاک) ستمگر به رهبری کاوهٔ آهنگر برپا شد. ایرانیان به شکرانهٔ این پیروزی که از روز دهم مهر تا شانزدهم همان ماه ادامه دارد، جشن می گیرند. در برخی روستاها جشن مهرگان با ساز و شادمانی نیز همراه است و در روز پنجم جشن گروهی از جوانان در محل آدریان یا سرچشمهٔ قنات جمع شده و به شادمانی می پردازند.
جشن سده: جشن سده همان جشن پیدایش آتش است، که از دورهٔ باستان تاکنون رواج داشته است. چون این جشن را در صدمین روز زمستان برگزار می کنند، آن را جشن سده می نامند.

اعتقادها و باورهای سنتی مردم یزد

اسپند را نیز برای دور ماندن از چشم بد دود می دهند. ناخن گرفتن در روزهای ویژه ای خوب یا بد است.

ادبیات شفاهی
دو بیتی یزدی
شب ابری و بارون خواهد اومد       جلو دار با سپاهون خواهد اومد
جلودار با جلودار گــــــیله داره        شب گیله گذارون خواهد اومد

لالایی های یزدی
لا لا لا لا گل زیره     چرا خوابت نمی گیره      لا لا لا لا گل فندوق     بابات رفته سرصندوق
بخواب ای نازنین من        ننه قربون تو میره       لا لا لا لا گل پونه    بابات حالا میاد خونه
لا لا لا لا حبیب من          به درد دل طبیب من 

بازی های یزدی
اسا بدو، اسای زنجیرباف، لشکرکشی (کشتی)، کلاغ پرپر، غَزغَزک، یغل دوغل، دزد و جلاد بازی، چشم قایم بازی، هفت سنگ، پالکی اک، کولوغوک، کرتک بازی، گوی و چفته بازی، پسه کش، چرخ و چاهوک، اسا لنگ سرتراش، هندونه بری، و... از بازی های مردم یزد است.
گردو بازی: این بازی بیشتر بین دو نفر انجام می شود. هر بازیکن دو تا پنج گردوی خود را به طور مساوی سرمایه گذاری می کنند و به صورت سرپا به فاصله یکی دومتر روبه روی هم روی زمین صاف می نشینند. آن ها به ترتیب گردوهای خود را بین دوکف دست قرار می دهند و رها می کنند. در نتیجه گردوها با فاصله های کم و زیاد روی زمین پخش می شوند. اگر تصادفاً دو یا چند گردو پهلوی هم قرار گیرند و مماس هم شوند، اصطلاحاً می گویند «بال نیست» یعنی نمی پذیرند و دوباره گردوها را پخش می کنند. سپس نخستین نفر در همان حالت نشسته با کمک دو انگشت شست و سبابه و یا دو انگشت شست و میانی به یکی از این گردوها تلنگر می زند. اگر این گردو به هر چند تا از گردوهای دیگر برخورد کند، آن گردو یا گردوها به این بازیکن می رسد، و برخورد نکرد، به طرف دیگر می رسد.

ضرب المثل های یزدی

خدا شتر لوک را نصیب کلاغ کور موکنه
شولی به سرم ریز که مجال خوردنم نیس
اَو کَجه یا نو کَجهَ











جغرافیای انسانی استان یزد

تقسیمات سیاسی استان

در اولین دورهٔ قانون گذاری در سال ۱۲۸۵ هجری شمسی پس از نهضت مشروطیت قانون تشکیل ایالات و ولایات به تصویب رسید. در این دوره ایران به چهار ایالت و ۱۲ ولایت تقسیم شد که یزد یکی از ولایات بوده است. در تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ هجری شمسی ایران به ۱۰ استان تقسیم شد که اصفهان و یزد شامل استان دهم بودند.در سال ۱۳۴۸ یزد به فرمانداری کل و در سال ۱۳۵۲ به استان تبدیل شد.  استان یزد در حال حاضر دارای ۱۱ شهرستان، ۲٣ شهر، ۲١ بخش و ۵۳ دهستان می باشد.

ویژگی های فرهنگی استان همدان

استان همدان که دارای سابقهٔ تاریخ و تمدن کهن است نیز دارای فرهنگ عامهٔ مخصوص به خود است، علاقه مندیم، بدانیم، مردم در شهر و روستاهای آن، چه زبانی دارند، با چه گویش و لهجه هایی صحبت می کنند، چه باورها و اعتقاداتی دارند.

شهر همدان

تقسیمات سیاسی استان

بر اساس تقسیمات سیاسی کشور، در سال ۱۳۹۰ ، استان همدان دارای ۹ شهرستان، ۲۹ شهر، ۲۵ بخش، ۷۳ دهستان و ۱۰۷۶ روستای دارای سکنه است.

آداب و رسوم مردم استان هرمزگان

آداب و رسوم مردم استان

مردم استان هرمزگان آداب و رسوم و سنن خاصی دارند که با اندک تفاوتی تقریباً درتمامی نقاط استان مشابه هستند.همجواری بااستان های دیگر، مهاجرپذیری استان، روابط تجاری گسترده با کشورهای همسایه که خود ازعوامل انتقال فرهنگ هستند تأثیراتی دو جانبه داشته است. با وجود این، تغییرات بیشتری در پوسته فرهنگ روی داده است که این نشانهٔ اصالت و غنای فرهنگی استان عزیزمان می باشد.

عکس بندر عباس

استان هرمزگان بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای ۱۳ شهرستان، ۳۴ شهر، ۸۵ دهستان، ۳۸ بخش و ۲۹۱۰ آبادی و ۱۴ جزیره است.

آداب و رسوم مردم استان مرکزی

آداب و رسوم مردم استان مرکزی

مردم استان مرکزی با تکیه بر عناصر فرهنگ شامل ارزش ها، هنجارها، نهادها و آداب و رسوم سعی کرده اند از یک سو با انتقال فرهنگ به نسل جدید، موجب تقویت هویت ملی و محلی خود شوند و از سوی دیگر در ارتباط با فرهنگ های دیگر و بهره گیری از آموزه های دینی، سعی در بازسازی و تغییر فرهنگ خود کنند. فرهنگ عامهٔ مردم که جنبهٔ شفاهی آن بر جنبهٔ مکتوبش غالب است، سینه به سینه نقل می شود و به آیندگان منتقل می گردد. در مبحث فرهنگ استان به باورهای عامیانه، افسانه ها، ضرب المثل ها، ترانه ها، شیوهٔ غذا خوردن و لباس پوشیدن و برگزاری مراسم ها پرداخته می شود.

فرهنگ مردم مازندران

زبان، گویش و لهجۀ مردم مازندران
گویش طبری (مازندرانی) که از گویش های کهن ایران است، زمانی متعلق به یکی از حوزه های پربار زبانی کرانه های جنوبی دریای خزر و بخش گسترده ای از شمال ایران بوده است. این گویش به علت تغییرات آوایی به وجود آمده در برخی از واژه ها، به لهجه های گوناگون تبدیل شده است.

تقسیمات سیاسی استان
استان مازندران در شمال کشور جمهوری اسلامی ایران هجدهمین استان از نظر وسعت در کشور محسوب می گردد. دریای خزر در شمال، استان های تهران، سمنان، البرز و قزوین، در جنوب و استان های گیلان و گلستان به ترتیب در غرب و شرق استان قرار دارند.
استان مازندران بر اساس آخرین تقسیمات کشوری دارای ۱٩ شهرستان به نام های آمل، بابل، بابلسر، بهشهر، تنکابن، عباس آباد، جویبار، چالوس، رامسر، ساری، سوادکوه، قائم شهر، گلوگاه، محمود آباد، نکا، نور، نوشهر، فریدونکنار و میاندورود، ۵۲ شهر، ۴۶ بخش و ۱۱۷ دهستان می باشد.

مختصری درباره ابوالقاسم فردوسی
 حکیم ابوالقاسم حسن بن اسحق بن شرفشاه فردوسی، احیاکنندۀ زبان  و ملیت  ایرانی در حدود 329 هجری در قریه «باژ» طوس به دنیا آمد. فردوسی از طبقۀ دهقانان بود و به خط و اثار نژادی و باستانی ایران علاقه وافر داشت  و بنابرهمین علاقه در حدود سال 370 هجری به نظم شاهنامه پرداخت و پس از سی وپنج سال رنج و زحمت و صرف عمر و مال، نظم شاهنامه را به پایان برد. شاهنامه فردوسی در حدود 60 هزار بیت شعر شعر دارد بزرگترین حماسل ملی اییران است. وی در سال 411 هجری چشم از جهان فروبست. و درباغی که ملک خود او بود، ذفن شد  و اکنون ارامگاهش در همانجا است.